Kolejny etap w życiu w „Galopem po szczęście” Justyny Bednarek i Jagny Kaczanowskiej

28 września 2019

O czym? 

Galopem po szczęście. Tom 1” Justyny Bednarek i Jagny Kaczanowskiej to ciekawa i warta uwagi powieść. Główna bohaterka Basia, po dwudziestu latach postanawia się przeprowadzić. Z dużego, stołecznego miasta Warszawa, wraca na rodzinne tereny, do Jędrzejowa Podlaskiego. Kieruje się tam swoim starym samochodem, wiezie ze sobą również kilkunastoletnią córkę Karolinę, cztery walizki i kota Bazyla. Jeszcze przed przeprowadzką bohaterka poczuła się zraniona, upokorzona, zła i sfrustrowana. Miała też wyrzuty sumienia, że każąc córce zmienić środowisko, miejsce zamieszkania – z dużego, aktywnie rozwijającego się miasta na małą wioskę – zmieni jej życie na zawsze, nieodwracalnie. Basia bez pieniędzy, pracy, męża musi wrócić do rodziców. Odkąd rozczarowała ojca, było trudniej odwiedzać tamte strony, ale teraz nie ma wyjścia. Ojciec Grzelak, szef w stadninie koni, ofiarował Basi drugą szansę. Zaproponował jej nawet pracę na stanowisku asystentki w jego biurze. 

Kobieta wszystko zaczyna od początku. Na nowo poznaje siostrę Annę, mamę, tatę, własną córkę i sam Jędrzejów, który choć niewiele się zmienił, wciąż przytłacza małomiasteczkowością i specyficzną mentalnością mieszkańców. Dzięki powrotowi, przypomina sobie jak dobrze czuła się w towarzystwie koni. To niezwykle czułe, mądre i piękne zwierzęta. Basia przypomina sobie, jak to dawno temu uprawiała jeździectwo, zdobywała nagrody na poświęconych temu hobby zawodach. Warto uznać konie za współbohaterów tej książki, mają przecież ogromny wpływ na życie Basi. Uśmiech zawdzięcza Niekielowi, Ametystowi, Bolero, Bregowi, Malinie, Guciowi, Amsterdanowi. 

W stadninie pracuje też niejaki Piotrek, przystojny i miły zaklinacz koni. Specjalizuje się w jeździectwie naturalnym opartym na kierowaniu się końską psychiką, szacunkiem do zwierząt. Mężczyzna i jego rodzina doświadczyła okropnych rzeczy na wojnie. Zatem i jemu Pan Grzelak pomógł. Bohater zauważył, że konie podchodzą do Basi z dystansem, wyczuwają, że skrywa w sobie wiele bólu i cierpienia.

Podlaskie miasteczko

Niektórzy skłonni są pomyśleć, że w takiej małej mieścinie nic się nie dzieje. W ten książce jest na odwrót, umieszczono tu wiele wątków. Losy bohaterów urozmaica na przykład długotrwała kłotnia dwóch sióstr, Pelagii i Elwiry. Pojawia się też młoda para, która niedawno zawarła związek małżeński. To Jurek i Malwina. Ich życie dopełnia synek. Ona od lat marzyła od założeniu profesjonalnego gabitenu weterynaryjnego, a on chciał zasadzić i pięlęgnować ekologiczny ogródek, w którym rosłyby przyprawy, lecznicze zioła. Czy ich marzenia się spełnią? Kolejną intrygującą postacią jest siostra zakonna Małgorzata. Jeździ mercedesem, kiedyś była wzorową sportsmenką jeżdzącą na koniach, biegającą, rzucającą młotem. 

W książce pełno jest komizmu sytuacyjnego, językowego, powagi, ważnych wątków traktujących o życiu i miłości. To pozycja obowiązkowa nie tylko dla wielbicieli koni. 

 

 

Ostatni z braci Slater

18 września 2019

 Kolejna bestsellerowa pozycja od L. A. Casey tym razem, to długo wyczekiwana  kontynuacja serii o tajemniczej i niezwykle seksownej rodzinie. „Damien. Bracia Slater. Tom 5” to już ostatni tom opowiadający historię kolejnego brata- Damiena, który to uważa się za czarna owce w swojej rodzinie. Młody Slater obwinia się o wszystkie złe rzeczy, jakie wydarzyły się w jego rodzinie. Nie potrafi uporać się z bagażem doświadczeń z przeszłości, nie potrafi zacząć żyć tu i teraz. Przez swoje zapomnienie w dawnych czasach nie zauważa, że krzywdzi tych, którzy są wokół niego, nikogo do siebie nie dopuszcza.

Czy przegapi miłość swojego życia?

NA drodze Damiena pojawia się Alannah, dziewczyna, która ze wszystkim zmaga się zawsze sama i tak samo jak on, nie chce dać sobie pomóc. Oboje ścigani przez duchy przeszłości próbują odnaleźć do siebie drogę. Alannah, pomimo trudnej życiowej sytuacji zawsze pragnęła, by zaleźć prawdziwego mężczyznę, z którym połączy ją głęboki uczucie, prawdziwa pasja i gorące pożądanie. Damien wydaje się być wprost stworzony do tej roli, w końcu jest przystojny, uwielbia wcielać się w rolę uwodziciela, ma wszystko, czego każda kobieta mogłaby zapragnąć. Z nim każdy dzień jest jak przygoda, nigdy się razem nie nudzą, tylko czy dwoje zagubionych ludzi może wspólnie odnaleźć szczęście? A może poprzez swój związek oboje pogrążą się jeszcze bardziej? Czy odnajdą szczęśliwe zakończenie? Alannah ryzykuje i oddaje mu się cała, jest gotowa dla niego poświęcić wszystko. Czy Damien jest gotowy na taki prezent od losu? Czy będzie umiał docenić szczere uczucie kobiety,  która zakochała się w nim bez reszty?

Klasyczny erotyk L. A. Casey, a może powieść psychologiczna?

Pomimo, iż w tym tomie nie brakuje gorących, wprost przesyconych erotyzmem wątków, to jednak tym razem autorka porywa nas jeszcze głębiej niż poprzednio, do wnętrz stworzonych przez nią bohaterów. Cały czas czytelnik podąża za przeżyciami i emocjami, które kotłują się w głównych bohaterach. Strona za stroną poznajemy ich coraz bardziej, dostrzegamy zmiany w myśleniu, widzimy ich pracę nad związkiem, tu nie chodzi tylko o gorący seks. W powieści nie brakuje również spektakularnego rozstania i trudów powrotu do siebie. Wzajemnej pracy nad odzyskiwaniem zaufania, co wcale nie jest takie proste w przypadku ludzi poranionych wcześniej przez życie. Pomimo iż w książce nie ma tak wartkiej akcji, jak w poprzednich tomach, to jednak ta część ujmuje czytelnika, jako swoiste kompendium relacji dwójki ludzi. L. A. Casey doskonale opisuje etapy związku, nie stroni od życiowych trudności przez co powieść nie jest przesłodzona i czyta się ją jednym tchem.

 

Dziesięć degustatorek Hitlera Dziesięć degustatorek Hitlera

8 września 2019

Niezwykła historia opisana w tej książce zdarzyła się naprawdę. „Przy stole z Hitlerem” Roselli Postorino opowiada o kobietach, którym ludzie z otoczenia wodza III Rzeszy przydzielili odpowiedzialne – i bardzo ryzykowne – zadanie. Miały one próbować potraw podawanych Hitlerowi. Gdyby doprawiono je trucizną, zapłaciłyby za to życiem…

Sekrety kuchni w Wilczym Szańcu

Główną postacią książki jest Rosa Sauer, 26-letnia mieszkanka Berlina. Mąż poszedł na front, ona została sama w ogarniętym wojenną gorączką mieście. Postanawia wyjechać do teściów na wieś, myśląc że tam znajdzie azyl, spokój i schronienie przed okropnościami wojny. Tymczasem spotyka ją coś, czego nie potrafiła sobie nawet wyobrazić. Oto bowiem pewnego dnia w drzwiach domu stają esesmani i werbują młodą kobietę do niecodziennego zadania. Będzie jedną z dziesięciu testerek posiłków Hitlera w Wilczym Szańcu, jego kwaterze głównej ukrytej w mrocznych, bagiennych lasach pod Kętrzynem.

I tak Rosa z towarzyszkami codziennie dowożona jest do siedziby Führera, gdzie zasiada przed zastawionym suto stołem. Ogarnięta paniką i strachem, próbuje potraw, które z trudem trafiają do zaciśniętego ze stresu żołądka. Rosa ma świadomość, że każdy przełknięty przez nią kęs może być ostatnim. Ale wie też, że śmiercią zakończy się odmowa wykonywania tego nieludzkiego zadania. Robi więc to, co musi, modląc się w duchu, by wojna skończyła się jak najszybciej, a jej mąż wrócił cało do domu. Rosa nigdy nie należała do entuzjastek Hitlera, nie była wyznawczynią jego pokręconej ideologii. Tymczasem teraz została zmuszona, by ryzykować dla niego życie. Wiele kobiet, które zwerbowano razem z nią, myśli podobnie. Ale są wśród nich i takie, które traktują swoje zadanie jako zaszczytną służbę i są w pełni gotowe, by oddać życie za wodza. Jak zakończy się ich historia? Jak potoczą się dalsze losy dziewięciu kobiet? I czy wszystkie pozostaną wierne nazistowskiej ideologii i uwielbianemu Führerowi?

Postscriptum dla wielkiej wojny

Książka Roselli Postorino powstała na podstawie prawdziwą historię. Powieściowa Rosa naprawdę nazywa się Margot Wölk. Ona to, jako 95-letnia staruszka, opowiedziała dziennikarzowi o tym, jaką rolę przydzieliła jej wojna, obsadzając w roli degustatorki Hitlera. Efektem był głośny, szeroko komentowany artykuł, który zainspirował Postorino do napisania książki. Fikcji w niej niewiele, jest za to ciekawe spojrzenie na II wojnę światową z perspektywy zwykłych, niemieckich kobiet – tych stroniących od ideologii, a mimo to wbrew woli uwikłanych w funkcjonowanie totalitarnej maszyny. Narracja jest pierwszoosobowa – o wszystkim opowiada nam Rosa i to jej oczami patrzymy na wojenną rzeczywistość, co sprawia, że łatwiej poczuć i zrozumieć ten nieludzki czas. Nic dziwnego, że książka Postorino zyskała uznanie na całym świecie, zyskując status bestselleru.